تبليغاتX
.

            ...

                  بی تو

                     نه بوی خاک نجاتم داد

                     نه شمارش ستاره ها تسکینم

                                 چرا صدایم کردی؟

                                                     چرا؟!

                                                             ...

                                         

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم تیر 1388ساعت 10:51  توسط سپنتامینو  | 

.           

چون بچه زرنگ و باهوشی بودم           

بابام یک اسکناس پانصد تومانی بهم داد           

من هم آن را با دو تا اسکناس نو دویست تومانی تاخت زدم           

آخه دو تا بیشتر از یکی است!           

.           

بعد اسکناس ها را گرفتم           

و در عوض سه تا صد تومانی           

دادمشان به همکلاسی ام           

فکر کنم او خبر نداشت که سه تا بیشتر از دوتاست           

.           

همان موقع به پیرمرد کوری برخوردم           

و عوض سه تا صد تومانی ام چهار تا پنجاه تومانی بهم داد           

و خب معلوم است چهار تا بیشتر از سه تا است           

.           

بعد آن پایین، توی مغازه پرنده فروشی           

پنجاه تومانی ها را دادم به شاگرد مغازه           

و آن احمق به جای آنها پنج تا بیست تومانی بهم داد           

و پنج تا هم که بیشتر از چهار تاست           

.           

بعد رفتم خانه و پول ها را نشان بابام دادم           

با دیدن آنها تمام صورتش سرخ شد           

چشم هایش را بست و سرش را تکان داد           

از داشتن بچه ای مثل من چنان احساس غرور کرد که زبانش بند آمد           

.           

   .        .        .       .        .        .              
+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم تیر 1388ساعت 10:50  توسط سپنتامینو  | 

    .               .

    .               آنه !

    .               تکرار غریبانه ی روزهایت چگونه گذشت

    .               وقتی روشنی چشم هایت در پشت پرده های مه آلود اندوه پنهان بود

    .               با من بگو از لحظه لحظه های مبهم کودکی ات

    .               از تنهایی معصومانه ی دست هایت

    .                آیا می دانی که در هجوم درد ها و غم ها

    .               و در گیر و دار ملال آور دوران زندگی ات

    .               حقیقت زلالی دریاچه ی نقره ای نهفته بود؟

                               

    .               آنه !

    .               اکنون آمده ام تا دست هایت را

    .               به پنجه ی طلایی خورشید دوستی بسپاری

    .               و در آبی بیکران مهربانی ها به پرواز درآیی

    .               و اینک آنه! شکفتن و سبز شدن در انتظار توست

    .               در انتظار توست

    .               . 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم تیر 1388ساعت 10:49  توسط سپنتامینو  | 

.                                             .

.                                           اسم من چیست؟

.                      خدایا چه کنم یادم نیست

.                باز آماده شدم تا چه کنم؟ یادم نیست

                

.         من که همسایه ی نزدیک شقایق بودم

.                                پا شدم آمدم اینجا چه کنم؟ یادم نیست

.                                    .

.                                  من چرا از تو بریدم؟ و چرا برگشتم؟

.    و بنا شد که دلم را چه کنم؟ یادم نیست

.                           .

.                                     این نوشته غزل کیست که من می خوانم؟

.                            اسم او چیست؟ خدایا چه کنم یادم نیست

.                                                                 .

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم تیر 1388ساعت 10:46  توسط سپنتامینو  | 

.

زندگی بی تو محال است تو باید باشی                   زندگی بی تو محال است تو باید باشی

قلب من زیر سوال است تو باید باشی                     قلب من زیر سوال است تو باید باشی

 

صحبت از خانه من نیست فراتر از این                      صحبت از خانه من نیست فراتر از این

شهر من رو به زوال است تو باید باشی                شهر من رو به زوال است تو باید باشی

.

در شبیخون خزان مشکل من تنهایی ست         در شبیخون خزان مشکل من تنهایی ست

عشق من مثل نهال است تو باید باشی               عشق من مثل نهال است تو باید باشی

 .

مطمئن باش پرستو غم آخر این نیست                  مطمئن باش پرستو غم آخر این نیست

این غزل میوه کال است تو باید باشی                     این غزل میوه کال است تو باید باشی

.

فال حافظ زدم و لب کلامش این بود                          فال حافظ زدم و لب کلامش این بود

زندگی بی تو محال است تو باید باشی                  زندگی بی تو محال است تو باید باشی

.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم تیر 1388ساعت 10:44  توسط سپنتامینو  | 

     ...                                                                                                                  ...

    خدایا بشکن این آیینه ها را                                            خدایا بشکن این آیینه ها را

    که من از دیدن آیینه سیرم                                             که من از دیدن آیینه سیرم

    مرا روی خوشی از زندگی نیست                         مرا روی خوشی از زندگی نیست

    ولی از زنده ماندن ناگزیرم                                               ولی از زنده ماندن ناگزیرم

   

     ...                                                                                                                 ...

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم تیر 1388ساعت 10:23  توسط سپنتامینو  | 

         ...

         از روزی که مردم دلتنگی ام چندین برابر شده است

         یادت هست؟!

         حتی آن روزها که تمامی ثانیه هایش را در با تو بودن خرج می کردم

          آرام و بی صدا می گفتمت

          که دلتنگم

          و این دلتنگی لعنتی هیچ گاه رهایم نکرد تا لحظه ی مرگ

         

          دوستت دارم شیرین ترین کلمه ای ست که در این مکان عجیب برایت می نویسم

          وقتی تازه زیر خاکی شدم

          قدیمی تر ها تشر می زدند

           که چرا هنوز به آن بالا فکر می کنی

           در اینجا اندیشیدن به آن بالا چندان خوشایند نیست

          

            هنوز موریانه ها به چشمانم نرسیده اند

            من نگران قلبم هستم

            اگر آن را هم بخورند

            دگر کجای وجودم باید دوستت داشته باشم

           

           این قدر از من نترس

           شب سوم بعد از مرگم آمدم به خوابت که همین را بگویم

            اما از ترس جیغ زدی و از خواب پریدی

            نفهمیدم چرا تا این حد وحشت کردی

            اما به خدا من همان عاشق سابقم

            فقط کمی مرده ام

            همین

            ...

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم تیر 1388ساعت 10:49  توسط سپنتامینو  |